piątek, 6 grudnia 2013

Sny#11 : Zemsta Bartyzela/Inwazja pokojówek

Janek Bodakowski, czołowy przedstawiciel polskiej Madao Prawicy, siedział na chodniku pod restauracją "Angel Mort" i grał na gitarze niczym młody, zbuntowany artysta-amator chcący się wykazać koncertami na streecie. Spod jego wirtuozerskich palców wydobywały się dźwięki "Kartonowego Boga" - nieoficjalnego hymnu Madao z serialu "Gintama". Z jego ust sączyła się pieśń głęboka niczym dekolt Hitomi Tanaki:

"Kaaaaaaaartonoooooooowy Bóóóóóg/Luuuuuuululuuuuuuuuu/Uliiiiiicaaaaaamiiiiii meeeeegooooo miaaaaaastaaaaaaa snuuujeeeee sięęęęęęę/Kaaaaaaaaaartonooooowy Bóóóóóóóóóg..."

Brzdęk! Do puszki wpadła moneta dwuzłotowa.
- Hej, Madao! Zaśpiewaj lepiej coś z repertuaru Otsu-chan! - zagaił przechodzący obok dr Dersu Uzała.
- Ok - rzucił Janek i zmienił melodię. 
- Ta piosenka jest dedykowana Sławomirowi Sierakowskiemu... - wyjaśnił i zaczął grać:

"Ty nie jesteś człowiek, tylko zwykła glista/A twoja matka to zwyczajna pizda!
 Ty nie jesteś człowiek, tylko zwykła glista/A twoja matka to zwyczajna pizda! 
 Ty nie jesteś człowiek, tylko zwykła glista/A twoja matka to zwyczajna pizda!"

Jego artystyczne popisy niestety nie zostały zauważone przez Foxa i Chehelmuta namiętnie ze sobą dyskutujących przy stoliku w restauracji Angel Mort.
 - Musisz ciągle dawać wpisy z serii Sny? Czytelnicy mają już przesyt tych Twoich onirycznych fantazji z dużym podtekstem erotycznym... Poczytaliby sobie chętniej coś serię Krótka Historia Sabotażu Lotniczego lub kolejne części Największych Sekretów... - narzekał kielecki reakcjonista.
- Nieprawda! Takie odjechane teksty właśnie dobrze się czytają - i wyrażają to, czego nie mogę powiedzieć wprost. Czytelnicy piszą do mnie, że chcą kolejnych części Snów. Tutaj mam np. list od Michała z Janek, lat 30: "Bardzo mi się podoba seria Sny i chciałbym, żeby pojawiała się częściej i by zawierała więcej elementów erotycznych. Zwłaszcza z fetyszem dotyczącym pokojówek i kocich uszek." I co? Mam wyrzucić do kosza marzenia tego biednego dziecka? A tutaj kolejny list, Jan Cyraniak z Poznania "Chciałbym, by w serii sny pojawiły się..." "Kucyki" ?!? Pojebało go! Kto mi taki spam wysyła? - Fox głośno wysmarkał się w list i wyrzucił go do kosza, a po chwili pokazał na Chehelmutowi obrazek na tablecie:
- Widzisz takie robią memy dotyczące poprzednich części Snów.


- O ja pierdolę! - szpetnie zaklął po polsku Chehelmut.
- No widzisz...
Rozmowę przerwało im przybycie kelnerki ubranej w strój pokojówki. Angel Mort nie było typowym maid cafe. Było lokalem z z nutką dekadencji, adresowanym do niebanalnych ludzi, których niepokojące myśli płonęły niczym opary absyntu. Zatrudniano tam wiele pięknych kelnerek, ale ta która stanęła przed Foxem i Chehelmutem była niezwyczajna. Fox mógłby przysiąc, że to była minister Mucha. Tylko z większym biustem. Jej mowa ciała i lekki rumieniec na twarzy zadawały się oznajmiać: "Och! Ten strój chyba ciut za dużo odkrywa!".  "Wywalili ją z resortu, więc musiała gdzieś się zatrudnić" - pomyślał Fox a na jego twarzy pojawił się zboczony i chytraśny uśmieszek. Kelnerka skłoniła mu się nisko i zagaiła ponętnym :
- Panie! Za dodatkową opłatą mogę z Tobą zagrać...


- Hehehehe... Zrobimy sobie konkurs wiedzy historycznej, kto przegra będzie miał karne zadanie - twarz Foxa przybrała wyraz znany jako "rape face".
- Panie nie jestem dobra z historii...
- Może umyjesz okno. Tyłkiem. A Janek Bodakowski będzie pstrykał fotki z zewnątrz!
- Aaaaaaaa!!! Proszę przestać! Zawstydza mnie pan... - twarzyczka kelnerki-pokojówki była pąsowa tak jak jej bielizna.
- Mam lepszy pomysł! - Chehelmut włączył się do zabawy - Fajnie by było jakby jej nagie ciało posłużyło jako półmisek dla deserów... I żeby jej siostra bliźniaczka zlizywała z niej te desery!
- Iiiiiii! Proszę przestać! To nieprzyzwoite... - kelnerka chyba nigdy tak bardzo nie paliła się ze wstydu.
- Przerwijmy to! Wystarczy, że założy kocie uszka. I okulary. I niech wplecie sobie jakieś wstążki we włosy. Tak będzie wyglądała bardziej słoooooodkoooo, dziewczęco.... - nakręcił się Fox.



- Stop!!! Muszę to powstrzymać!!! Macie wy Rozum i Godność Człowieka!!! Stroje pokojówek uprzedmiotowiają kobiety a kocie uszka to najgorszy przykład podczłowieczeństwa!!! My monarchiści, a w zasadzie to neofeudałowie - neofeudałowie nie posiadający ani jednego hektara ziemi uprawnej - nie godzimy się na taki biologizm!!! - perorował Jędrzej Zdzisław Stefan Pafnucy Kalasanty Hipacy Hiacynt Hipolit Chryzostom Hilariusz Jerzy Robert Świerad Przemysław Dariusz Wojciech Serafin Jan Baptysta Emmanuel Rokita Mohammed Ławrentij Kunta-Kinte Tyberiusz Walentynian Izydor Hugo Alfred Achacy Janusz Michał Domicjan Heliogabal hrabia Jabłoński.
- Kurwa! Czemu wy arystokraci musicie mieć tyle imion! - Fox patrzył na niego z irytacją.
- Bo jesteśmy arystokratami i w odróżnieniu od was plebjuszy...
- Rola dziejowa arystokracji skończyła się w 1848 r.!
- Nie prawda! A poza tym jak możesz tak upokarzać kobiety!
- Mam lekko sadystyczne skłonności więc mogę!
- Ten lokal jest obrzydliwy! Moglibyście pójść do jakiejś restauracji bez akcentów seksualnych. Np. do KFSC (Kaiser Soeze Fried Chicken). Mają fajne logo, w którym gen. Koziej robi za płka Sandersa...


- Tam mnie nie obsługują! A poza tym, co ci się nie podoba w tym lokalu!
- Stroje pokojówek upadlają kobiety...
- Ty baranie! Te dziewczyny same się tak ubierają specjalnie po to, by wyciągać kasę od takich zaślinionych erotomanów jak my!!!
Nagle hrabia doznał olśnienia.
- Białe pończoszki... - z ust ciekła mu ślinka.
Trzask! Chehelmut przywołał go do porządku uderzeniem w głowę.
- O czym ty myślisz chory zboczeńcu! Fetyszysto jeden!
- Auuuu!!! Za Habsburgów było lepiej... - chlipał hrabia.
- Panie hrabio! Muchy panu obsrały portret Najjaśniejszego Pana! - ironizował Fox.
- Zimullant! Zrobić mu lewatywę i płukanie żołądka! - rzucił siedzący kilka stolików dalej Piotr Semka.
- Profesor Bartyzel, by zrobił z wami porządek. Wy zboczeni turańsko-plebejscy lewacy!!! - wył hrabia Jabłoński.
- I'm gonna shizle your Bartyzel... - kpił Fox. Nagle usłyszał jak ktoś za jego plecami wypowiada poważnym głosem niesłychanie patetyczną formułkę:
"W szczególności Ruch Narodowy winien raz na zawsze odciąć się i zerwać z retoryką antypolicyjną. Nie ma "policji Tuska", jest polska policja państwowa, wobec której należy przyjąć taką perspektywę, jak ks. Ludwik Orleański wobec konetabla Francji, który go więził za panowania poprzedniego króla, i który (Ludwik), gdy sam został władcą pochwalił go (konetabla) za to, że służył królestwu nie bacząc na osobę."Ciarki przeszły Foxowi po plecach. Czyżby pojawił się ON?
- Ormowiec! Jaruzelski! - krzyczał na przybysza Chehelmut. Po chwili jednak przerwał buczenie. Rozpoznał GO. Ręce zaczęły mu drżeć. Zobaczył postać starszego mężczyzny w berecie kryjącego pod ciemnymi okularami metaliczną powłokę wyzierająca zza sztucznej skóry. W jego oczodałach błyskały czerwone światełka lasera a z tyłka wydobywały się płomienie.
- Profesorze Bartyzel... Ja naprawdę doceniam pańską książkę o myśli politycznej św. Pafnucego... - cicho bełkotał Chehelmut.
Bartyzel spojrzał na Foxa i rzucił:
"W polskim interesie nie jest zatem ani „Ukraina europejska” (co zresztą jest cywilizacyjnym absurdem), ani „Ukraina rosyjska”, tylko „Ukraina pomostowa” pomiędzy Europą (tym samym zaś Polską) a Rosją, latynizmem a bizantynizmem, chrześcijaństwem zachodnim a wschodnim, widziany w perspektywie geopolitycznej jedności transkontynentalnej od Portugalii po Kamczatkę."
Z tyłka prof. Bartyzela wystrzeliły rakiety a z oczu lasery.
- O kuuuuuurwwwwwwaaaaaaa!!! - zdołał tylko powiedzieć w zwolnionym tempie Fox.

***

Ilustracja muzyczna: Guilty Krown - Krone



Gdy Fox otworzył oczy pomyślał, że jest w raju. Nachylała się w jego stronę nadobna, ruda dziewoja z wielkim biustem (w typie Rias Gremory) ubrana w strój pokojówki, mająca wstążki we włosach, kocie uszka i okulary przydające jej dziewczęcego powabu. Z oczu ciekły jej łzy radości:
- Obudziłeś się wreszcie panie! Och jaka jestem szczęśliwa! Myślałyśmy wszystkie, że cię stracimy! Tak strasznie martwiłyśmy się i płakałyśmy!
Rozejrzał się. Wokół była gromada śliczniutkich pokojówek z wielkimi biustami.
- Kim jeeeeeesteście... - wymamrotał uważnie wpatrując się w ich walory.
- Przybywamy z Planety Wielkich Cycków - bezceremonialnie wypaliła rudowłosa piękność.
- Ja chyba śnię...
- To już przegięcie... - dodał opatulony w bandaże Chehelmut.
- Hyhyhyhyhy!!! - radował się Janek Bodakowski.
Kelnerka-pokojówka, niezrażona ich reakcjami, spokojnie wyjaśniała:
- Na naszej planecie, na jednego mężczyznę przypada 3 tys. kobiet. Mimo, że mamy poligamię i haremy, wielu naszym siostrzyczkom wciąż trudno znaleźć męża i założyć rodzinę. Duża konkurencja wśród kobiet skutkowała ewolucyjnymi przystosowaniami takimi jak duże biusty i np. to, że jest wśród nas wiele masochistek.
- Tia, i wszystkie ubieracie się jak pokojówki? - Fox ledwo ukrywał niedowierzanie w głosie.
- Niektóre z nas ubierają się jak stewardessy, pielęgniarki, policjantki lub zakładają mundurki szkolne - włączyła się do rozmowy pokojówka z misternie plecionymi blond warkoczami opadającymi zalotnie na ramiona.
- A macie ubezpieczenia społeczne i prawo pracy? - dopytywał się wyraźnie podniecony Janek Bodakowski.
- Mamy, ale trochę według innych zasad niż tutaj... - odparła ruda pokojówka.
- No to jesteście socjalistkami. Nie wybieram się do was... Pewnie z was do tego feministki - obraził się Bodakowski.
- Mamy zbyt dobre cycki, by być feministkami... - ripostowała mu siedząca w lubieżnej pozie brunetka z długim warkoczem.
- Na naszej planecie panuje ideologia Radykalnego Centrum. W naszej stolicy Berezii mamy duży obóz internowania, w którym poniewierane są masochistki. Mamy tam też pomniki płka Wacława Kostka-Biernackiego, Marszałka Piłsudskiego i gen. MacArthura. Czytamy i lubimy twojego bloga Panie! - kontynuowała blondynka.
- Jaka wspaniała utopia! - rozpływał się Fox.
- Wy bezecne dziewczyny?! Jak śmiecie promować takich socjalistów ?! Czy macie Rozum i Godność człowieka?!? Czy jesteście chociaż katoliczkami ?!? Czy... błybłybły...chchchchchch... - hrabia zamilknął przyduszony piersiami lubieżnej brunetki. Jego prześladowczyni wyjaśniała  ze zboczonym uśmieszkiem na ustach: - Dla mnie bogami są Cesarz i Oyashiro-sama.
- Co tutaj robicie? - dopytywał się Fox.
- Pojawiałyśmy w kluczowych momentach dziejów Polski próbując zmieniać jej historię - wyjaśniała z uczoną miną ruda dziewoja - Pamiętasz legendę o gościach, którzy nawiedzili Piasta Kołodzieja? To nie byli św. św. Cyryl i Metody. To były pokojówki z naszej planety. Obsługiwały one ucztę u króla Popiela. A Grunwald i dwa nagie miecze? Ks. Długosz się pomylił. To były dwie nagie pokojówki z mieczami.
- Do rzeczy... - taki historyczny rewizjonizm zirytował Chehelmuta.
- Teraz przybyłyśmy znowu, bo w Polsce pojawili się nasi śmiertelni wrogowie - Monarchiści z Planety Polerowania Berła - sobowtórka Rias Gremory cedząc słowa poprawiała okulary.
- Monarchiści, a szczególnie ich przywódca Padyszach Szaddam IV Wielomski, uwielbiają, gdy młodzi chłopcy polerują im berła. Chcą więc, by cała Polska młoda prawica była jak Ronald Lasecki. Zatruwali od lat młodym ludziom umysły swoją propagandą atakując wartości drogie Radykalnemu Centrum. Jednocześnie zależy im na niszczeniu kobiecego erotyzmu. Chcą go zastąpić bardziej "greckimi" motywami - tłumaczyła lubieżna brunetka.
- Właśnie przystąpili do ofensywy, atakując ciebie Panie jako czołowego przedstawiciela Radykalnego Centrum. Nie możemy im wybaczyć, że podnieśli rękę na tak drogą nam osobę - "Rias" oblizała się kończąc zdanie, i dodała: - Spójrz, co się dzieje!
Fox podniósł się, wyprostował i podszedł do okna. Zmroził go widok, który ujrzał. Gigantyczny prof. Bartyzel, dorównujący wzrostem Pałacowi Kultury, gruzował Warszawę strzelając naokoło laserami i rakietami. W powietrzu, niczym Strike Witches, walczył z nim rój pokojówek.
- Bartyzel połączył się z innymi monarchistami, tworząc coś w rodzaju hobbsowskiego Lewiatana - wyjaśniała "Rias".
Fox wziął do rąk lornetkę. Rzeczywiście - MechaBartyzel był zrobiony z plontaniny ciał monarchistów i autorów publikujących na portalu konserwatyzm.pl.
- O mój Boże.. - westchnął z niedowierzaniem Fox - Konrada Rękasa umieścili w roli ku...
- Katechona! - wydarł się hrabia, wyrywając na chwilę z objęć brunetki. Po chwili znowu milczał przyduszony jej piersiami.
Fox i Chehelmut patrzyli osłupiali na płonącą Warszawę i szalejącego  MechaBartyzela. Z oddali dobiegał jego ryk: "Jeśli zaś nie ma Królestwa, to roztropność nakazywałaby zawrzeć wrota podziemi katedry na Wawelu, aby naród mógł obcować tam duchowo z tymi, którzy z samej swojej natury tylko łączą, nigdy nie dzielą. I jeszcze jedna kwestia, którą koniecznie należy podnieść. Nigdy dotąd, „zrównując” z królami narodowych bohaterów, których religijna ortodoksja była przecież w każdym wypadku wątpliwa (deista Kościuszko, formalny apostata Piłsudski, wolnomularze Poniatowski i Sikorski), nie posunięto się do tego, aby grzebać wraz z nimi ich małżonki. "
- No to, co wysyłamy w niego pociski umysłu z 2 km? - przewał milczenie Chehelmut.
- W tym przypadku one nie pomogą. Ale mam plan - usłyszeli za sobą nieco zachrypnięty głos.
Odwrócili się i zobaczyli dra Targalskiego.
- Nya! - miauknął siedzący mu na ramieniu czarny kot.
- Tak, to ja wezwałem na Ziemię pokojówki. Ani ja, ani one, ani my wszyscy wspólnie nie moglibyśmy pokonać MechaBartyzela. Ale sprowadziłem posiłki - wyjaśniał z chytraśnym uśmieszkiem na ustach Targalski. Do pokoju wkroczyła grupa bohaterów, a dr. Behemot prezentował ich wszystkim:
- Komandor Jaszczur!
- Ostatniego tępego chuja, któremu wydawało się, że był królem zdetronizowaliśmy w 1831 r. okrzykami: Nie ma Mikołaja! - Jaszczur przybił piątkę z Foxem i zaproponował mu wspólne wąchanie tabaki.
- Waldemar Łysiak!
Rozległy się dźwięki "character song" Waldemara Łysiaka (na melodię "Flesha Gordona": "Łysiak!!! Uuuuaaaaa!!! Savior of the Universe!").
- Jestem po prostu ekstremalnie zajebisty! - skromnie przyznał Łysiak.
- Obrońca granic!
- Tato! Tato! Dasz mi postrzelać! - ciągnęła Obrońcę Granic za rękaw jego córeczka Zuzia.
- Tak cukiereczku, ale tylko amunicją dopuszczoną przez Konwencję Genewską... - odparł Obrońca Granic.
- Uuuuuu... - smuciła się dziewczynka.
- Dawid Hallmann!!!
- Yohohoho!!! Moja epicka muzyka podniesie waszego ducha!!! - chwalił się śląsko-łotewski dj.
- Razem tworzymy nowych Avengers! - oznajmił Targalski - A więc do boju!
Pokojówki poderwały się do ostatecznego szturmu na MechaBartyzela. Szły do boju wyprostowane, tak jak pod Lenino a szturm ich miał moc taką jak atak na obóz Padyszacha w "Diunie". Biegnąc ku przeznaczeniu krzyczały głośno słowo mocy: Nie ma Mikołaja!!!





środa, 4 grudnia 2013

Tezy o kryzysie na Ukrainie

1. System budowany przez administrację Janukowycza miał na celu przejęcie jak największej części ukraińskiej gospodarki pod kontrolę małej grupy oligarchów ze Wschodu. Głęboki kryzys gospodarczy, w którym pogrążona jest Ukraina dowodzi, że system ten okazał się głęboko nieefektywny i doszedł do granicy wytrzymałości.



2. Rozumie to z pewnością spora część oligarchów ze Wschodu. Dlatego nie pali im się do wejścia do Unii Celnej. Zbliżenie z Rosją zablokowałoby pozytywne zmiany w systemie, postawiło ukraińskich oligarchów w  słabszej pozycji wobec rosyjskich konkurentów i zaszkodziło próbom zdobycia tańszych źródeł energii dla ukraińskiego przemysłu. Stąd poparcie tej grupy oligarchów do integracji z UE i działań mających służyć niezależności energetycznej Ukrainy (takich jak poszukiwania gazu łupkowego).

3. Oligarchowie ci chcieli jednak zbliżać się do UE na swoich warunkach, tak by "szara strefa bezprawia" była wciąż wystarczająco duża na Ukrainie, co umożliwiałoby im zachowanie pozycji. Próba przeforsowania tych warunków nie udała się i oligarchowie muszą pomyśleć o planie B.

4. Janukowycz zdołał zrazić sobie zarówno Putina jak i Zachód, ale wciąż pozostaje w grze. Obrażanie go na Twitterze wystawia jak najgorsze świadectwo kompetencjom obecnego szefa polskojęzycznego MSZ.

5. Bunt przeciwko władzy Janukowycza jest w dużej mierze konfliktem etnicznym - Ukraińców przeciwko rosyjskojęzycznym "tutejszym" i Rosjanom. Nie oznacza to jednak, że wśród "tutejszych" i Rosjan nie ma zwolenników zachodniej drogi rozwoju.

6. W naszym interesie jest popieranie zbliżenia Ukrainy z Zachodem. Choćby dlatego, że na Ukrainie mieszka nawet 3 mln osób z polskimi korzeniami. Mieszkańców dawnej I RP nie powinny dzielić żadne granice: czy to ryskie, czy jałtańskie!

7. Nasze poparcie dla walki Ukraińców o samostanowienie powinno być mimo to powiązane z postawieniem tamtejszym niepodległościowym siłom politycznym pewnych warunków: m.in. ścisłej prawnej ochrony polskiego dziedzictwa kulturalnego i historycznego na Ukrainie.



8. Postrzeganie Ukrainy głównie w kontekście UPA i Bandery jest taką samą głupotą jak analizowanie sytuacji we współczesnych Chinach głównie w kontekście Rewolucji Kulturalnej. UPA przestała stanowić zagrożenie dla Polski w 1947 r. Obecne ruchy nacjonalistyczne na Ukrainie choć nawiązują do brzydkiej tradycji UPA, to są jej równie odległym cieniem jak NOP czy Ruch Narodowy są odległymi i wyblakłymi cieniami przedwojennego ONR. Politycy "Swobody" i innych partyjek są politycznymi kombinatorami podobnymi jak politycy dawnej LPR. Nie należy więc zamykać drogi do rozmów z nimi. Większym problemem niż ci demagogowie jest katastrofalna świadomość historyczna w państwach leżących na wschód od Bugu.


piątek, 29 listopada 2013

Porozumienie z Iranem: genialny plan czy spektakularna klęska?

Genewskie wstępne porozumienie w sprawie irańskiego programu nuklearnego, JEŚLI się utrzyma i otworzy drogę do szerszej umowy znoszącej sankcje na Iran, może być największym strategicznym przełomem w amerykańskiej polityce od czasu misji Nixona-Kissingera do ChRL. Barack Barackowicz od miesięcy układał się tajnymi kanałami z ajatollahami i to dlatego nie chciał interweniować w Syrii (pewnie dlatego nagły zwrot wykonali też Brytyjczycy). Liczy on na to, że jeśli zrobi z Iranu siódme światowe mocarstwo , pomoże mu uzyskać Bombę i podniesie z grona pariasów odłączonych od światowych rynków, to Iran wysunie się z osi geopolitycznej budowanej przez Chiny i jej wasala Rosję. Porozumienie z Iranem może okazać się kołkiem osikowym, który przebije rosyjskiego upiora. Jak pisałem już w innym miejscu (nieco zżynając tezy od dra Targalskiego):



" Wyłączenie Iranu z „Osi Zła" (mimo, że nadal kraj ten wspiera terroryzm i destabilizuje inne państwa Bliskiego Wschodu) otworzyłoby postsowieckim państwom Azji Środkowej drogę do transportu ich surowców naturalnych ku Oceanowi Indyjskiemu, do Pakistanu, Indii, Turcji – a stamtąd do Europy. Kraje takie jak Turkmenistan czy Uzbekistan przestałyby być zależne od rosyjskich gazociągów i rurociągów. To byłby oczywiście wielki cios dla Rosji. Gazprom obecnie sprzedaje na Zachód głównie gaz z Azji Środkowej – surowiec kupowany bardzo tanio, który jest następnie odsprzedawany po paskarskich cenach w krajach takich jak Polska czy Ukraina. Swojego gazu Rosja ma coraz mniej – przyszłościowe złoża położone są głównie na trudno dostępnych obszarach Arktyki. Jeśli nagle zabraknie jej gazu z Azji Środkowej, będzie to oznaczało, że Gazprom i Rosja znajdą się w finansowych tarapatach. Gwałtownie zmniejszy to możliwość trzymania przez Kreml Ukrainy na gazowej smyczy. Ale też może spowodować, że Rosja będzie miała kłopoty z wywiązywaniem się z dostaw błękitnego paliwa dla europejskich klientów. Przyroda nie znosi próżni. Degradacja Rosji będzie więc zapewne oznaczała jej całkowite podporządkowanie Chinom – krajowi, który coraz silniej jest zainteresowany naszym regionem. Świat stanie w obliczu nowego ładu politycznego i gospodarczego."



W ten sposób USA rozwiążą również problem syryjski. Syria, Hezbollah oraz Irak będą przecież w takim scenariuszu kontrolowane przez ich sojusznika - Iran. Assad zostałby wówczas wymieniony przez Irańczyków na jakiegoś innego dyktatora - np. jednego z syryjskich generałów, a umiarkowana część rebeliantów sprzymierzyłaby się z nowym reżimem przeciwko islamskim fundamentalistom. Minusem dla USA byłaby utrata dawnych sojuszników - Arabii Saudyjskiej oraz Izraela (które już są ze sobą w nieformalnym sojuszu). Czy jednak alternatywą dla USA byłaby dla nich Rosja? Można się spodziewać, że Netanjahu będzie pielgrzymować na Kreml oczekując tam cudów,  ale Moskwa jest protektorem, który nie ma przyszłości. Nie jest w stanie obronić saudyjskiej monarchii. Nie ma środków na wsparcie dla Izraela. Nie może też Izraelczykom zaoferować nowoczesnego uzbrojenia. Pozycja Rosji na Bliskim Wschodzie była jak dotąd funkcją sojuszu z Iranem i Syrią a także dawnych terrorystycznych związków Łubianki i "Akwarium". Po przejściu Iranu do obozu amerykańskiego, Rosja będzie tam mniej znaczyła niż np. Sudan. Turcja już dryfuje w stronę Chin, logicznym byłoby więc, że Chiny silniej zainteresują się Arabią Saudyjską oraz Izraelem. Ciekawie będą wyglądać zwroty w propagandzie. Jeśli Izrael będzie próbował "fikać", można się spodziewać, że USA uruchomią olbrzymią machinę medialną nastawioną na lewicowo-liberalnego odbiorcę. W CNN będą co chwila wyświetlać starannie dobrane obrazki z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy a w gazetach pojawią się karykatury porównujące IDF do nazistów (ciekawe czy Jane Bodakowski się załapie na medialne 5 minut sławy?). Saudów można zaś łatwo pokazać jako terrorystów i religijnych fanatyków. Z drugiej strony media sterowane przez Rosję będą ukazywały Saudyjczyków jako tych umiarkowanych, tolerancyjnych muzułmanów, Irańczyków jako sponsorów kaukaskiego terroryzmu, a Izraelczyków jako naród bratni, z dużą liczbą rosyjskojęzycznej populacji. Już się nie mogę doczekać tej ideologicznych łamańców Wielomskiego, Engelgarda czy dziarskich chłopców z Falangi! :)



Oczywiście jest to scenariusz czysto hipotetyczny. Równie dobrze może się okazać, że Iran dostanie bombę i zrobi Obamę w bambuko. Wszystko będzie zależało od nastawienia głównego perskiego dziadzia (gra półsłówek) ajatollaha Ali Chamenei - najbogatszego człowieka świata (majątek sięgający 95 mld USD, na który składają się m.in. nieruchomości odebrane "wrogom ludu" przez bezpiekę i fabryka pigułek antykoncepcyjnych). Rządzi on Iranem od 1989 r., wcześniej był wice-Chomeinim. Wielu ludzi  z elit władzy w Teheranie nie może się doczekać jego śmierci. Czy ten perski dziadzio przechytrzy Obamę czy też rzeczywiście zachciało mu się przerwać izolację Iranu?

czwartek, 28 listopada 2013

Tajna baza japońskich służb w Polsce, francuski zamach na Abu Hamzę i obóz dla podwójnych agentów w Al-Kaidzie

Zająłem się sprawą zamachu na JFK, a w międzyczasie pojawiło się kilka informacji ze świata tajnych służb, które mogliście przeoczyć,  nawet jeśli odwiedzacie mój facebookowy profil. Oto i one:

Francuskie tajne służby próbowały dokonać, na brytyjskiej ziemi, zamachu na znanego islamskiego fundamentalistę Abu Hamzę. Akcja miała zostać dokonana "pod fałszywą flagę", czyli zabójcy mieli udawać brytyjskich neonazistów z Combat 18 (i wysyłać wcześniej Abu Hamzie lipne nazistowskie pogróżki). Z operacji zrezygnowano, ale wiele ona mówi o charakterze różnych B & H Białystok Bartłomiej Sienkiewicz Corps. Przypomina mi się anegdota: Pracownik niemieckiego Federalnego Urzędu ds. Ochrony Konstytucji pokazuje zdjęcie z pogrzebu gen. Rudla. Na pogrzebie grupka skinheadów. "Połowa to nasi, połowa Stasi, tylko Rudel jest prawdziwy" - mówi agent zachodnioniemieckiego kontrwywiadu.


Tymczasem CIA stworzyła "alternatywne Guantanamo", czyli obiekt znany jako Penny Lane położony tuż obok oryginalnego obozu internowania Gitmo. Trzymano tam, w komfortowych warunkach islamskich terrorystów, których przygotowywano do stania się podwójnymi agentami. Wielu z tych ludzi oddało później wielkie usługi Wolnemu Światu zabijając terrorystycznych przywódców, przeszkadzając w realizacji zamachów i dokonując innych prowokacji. Co ciekawe, przebywając w letniskowych chatkach Penny Lane często prosili o to, by dostać jakąś pornografię do oglądania. Strażnicy chętnie spełniali ich prośby.


Tymczasem, w Polsce przez wiele lat funkcjonowała tajna baza tajnych wojskowych służb specjalnych... Japonii. Podlegała ona jednostce wywiadowczej prowadzącej podczas Zimnej Wojny i później operacje na całym świecie bez wiedzy japońskiego premiera i ministra obrony. Jak czytamy:



"Informator Kyodo podkreśla, że wszyscy członkowie tajnych oddziałów wywiadowczych byli kształceni w szkole w ośrodku Kodaira na przedmieściach Tokio. Uczelnia jest postrzegana jako spadkobierczyni tradycji stołecznej szkoły Japońskiej Armii Imperialnej, która uczyła przyszłych szpiegów podczas II wojny światowej.

Operacje były prowadzone głównie w państwach byłego ZSRR, Chinach czy Korei Północnej - podkreślił rozmówca agencji. Działania wywiadowcze miały być nadzorowane przez służby USA. W ostatnim czasie prowadzono akcje na terenie Rosji, Korei Południowej, Polski."



Normalnie jak Ghost in the Shell, czy też organizacja "Tokio" z Higurashi. Ciekawe czy badali tutaj Syndrom Polski?


wtorek, 26 listopada 2013

Największe sekrety: Magiczna kula z Dallas - cz. 4: Ich bin ein Berliner

"Zrywam z dziewczyną, po tym jak wsadzę jej w trzy otwory"
               John Fitzgerald Kennedy

"Ted Kennedy nie potrafił nawet przewieźć kurwy przez most"
                Bill Clinton

"Założę się, że jakbym był prezydentem, to by mnie nie zastrzelili"
               Richard Nixon

Ilustracja muzyczna: Marylin Manson - Personal Jesus




Bobby Kennedy nie angażował się w wyjaśnienie śmierci brata. Nie kwestionował skandalicznie głupiego raportu Komisji Warrena, nie obalał idiotycznej teorii Magicznej Kuli, nie wspierał śledztwa prokuratora Jima Garrisona, nie urządzał miesięcznic, nie mówił o "zdradzonych w południe". Był zbyt mądry, by wierzyć w oficjalną wersję, ale jednocześnie kalkulował, że nie opłaca mu się sprawy drążyć. Ostatnie miesiące urzędowania na stanowisku prokuratora generalnego wykorzystał, by usuwać wszelkie dokumenty kompromitujące jego brata. A nazbierało się tego sporo. W poprzednim wpisie szczegółowo rozwodziłem się nad mafijnymi związkami rodziny Kennedych. Na tym rodzinne brudy się nie kończyły. Joe Kennedy, ambasador w Londynie w 1938-40, wyleciał z hukiem z placówki z powodu swojej graniczącej ze szpiegostwem sympatii do Hitlera. Jako wpływowy producent z Hollywood naciskał później na scenarzystów, by w swoich filmach nie umieszczali wątków dotyczących niemieckich obozów koncentracyjnych. We wrześniu 1939 r. pośredniczył w zawarciu przez Standard Oil oraz IG Farben antydatowanej umowy o podziale zysków ze wspólnych przedsięwzięć. Sympatie te dawały o sobie znać również później. W 1962 r. Robert Kennedy podpisał rozporządzenie nakazujące amerykańskiemu skarbowi państwa zwrot wartej setki milionów dolarów własności skonfiskowanej nazistom. Ich bin ein Berliner. (Czujący sentyment do nazizmu i Kurta Waldheima Arnold Schwarzenneger czuł się z pewnością dobrze wżeniając w tą rodzinę.) Oczywiście było też mnóstwo bardziej aktualnych brudów - choćby posiadanie wspólnej kochanki z mafijnym bossem Giancaną i kupowanie głosów w Chicago. Sporej części wyborców nie spodobałby się też udział braci Kennedych w zamachu na Diema. (To oraz inne brudy Kennedych są szczegółowo opisane w "Ciemnej stronie Waszyngtonu" Seymura Hersha.)



Bobby zadbał też o wyczyszczenie dokumentacji medycznej. JFK od lat ciężko chorował - dolegała mu choroba Addisona i bóle kręgosłupa, będące m.in. skutkiem wojennej kontuzji (Kuter torpedowy JFK, PT-109 został staranowany w sierpniu 1943 r. przez japoński niszczyciel "Amagiri" u wybrzeża Wysp Salomona.) Prezydent brał sterydy i silne środki przeciwbólowe, a łączył je z amfetaminą zapisaną mu przez prywatnego lekarza-szarlatana. Do tego koktajlu dołączał czasem kokainę i LSD. Stąd pewnie wzięły się u niego zaburzenia osobowości i takie genialne plany jak np. projekt wspólnego amerykańsko-sowieckiego ataku na chińskie instalacje nuklearne. Być może tu leży tajemnica jego skłócenia z ludźmi, którym zawdzięczał władzę: mafią, CIA i FBI.



Osobną kwestią do zatuszowania były skandale seksualne. JFK mówił: "Jak codziennie nie znajdę sobie nowej dupy, to dostaje migreny". Potrafił wiele zaryzykować, by "zaliczyć". Popełnił w ten sposób m.in. bigamię - po pijaku ożenił się z przyjaciółką w Las Vegas, a później "zapomniał" wziąć rozwód. Jego erotomania nie była jednak w starym, dobrym stylu Silvio Berlusconiego przewidującym delektowanie się kobietami. JFK lubił zaliczać panienki bez gry wstępnej, w kilka minut, w przypadkowych miejscach. Czasem dla odmiany zabawiał się w ostrzejszy sposób: dwóch agentów Secret Service trzymało dziewczynę za ręce i zanurzało jej głowę do wanny pełnej wody a JFK brał ją od tyłu, gdy się dusiła. (A o mnie mówią, że mam lekko sadystyczne upodobania...) Pal sześć jego życie prywatne i to, że szukał spełnienia w taki sposób - ja go za to nie potępiam. Potępić go należy za to, że "ganiając za spódniczkami" narażał bezpieczeństwo narodowe USA. Panienki przynosiły mu w swoich torebeczkach narkotyki, więc zabraniał agentom Secret Service jej rewidować. A gdyby jedna z nich przemyciła na takie "romantyczne zbliżenie" żyletkę czy nóż? JFK korzystał nie tylko z dziewczyn podstawianych mu przez mafię. Przespał się też z dwiema call-girl z  sowieckiej siatki szpiegowskiej, która obaliła brytyjskiego ministra Profumo - Suzy Chang i Mariellą Novotny.  Na jego liście "podbojów" (kto kogo właściwie podbijał?) znalazła się też "kochająca seks oralny" agentka Stasi Ellen Rometsch. Była ona również kochanką Geralda Forda, późniejszego członka Komisji Warrena i prezydenta USA. J. Edgar Hoover szantażował Forda taśmami będącymi dowodem na jego związek z Rometsch.


Powyżej: Ellen "Stasia" Rometsch - czy te usta mogą kłamać?
(Fotki Suzy Chang niestety nie udało mi się znaleźć...)

JFK bywał gadatliwy. Zdarzyło mu się m.in. wypaplać Marylin Monroe, że CIA wspólnie z mafią planują zabić Castro. Gdy ze sobą zerwali, emocjonalnie niestabilna Marylin groziła mu, że zwoła konferencję prasową, na której ujawni, że spała z nim i jego bratem,  że musiała dokonać aborcji, i że wie czym jest Operacja "Mangusta". W domu Marylin podsłuchy zainstalowały zarówno CIA, FBI jak i ludzie Hoffy, więc 5 sierpnia 1962 r. profesjonalna ekipa załatwiła jej "samobójstwo". Prawdopodobnie wlano jej przez odbyt koktajl z barbituranów (w żołądku znaleziono bardzo duże stężenie tych substancji - zbyt duże, by znalazły się tam drogą doustną. Brak było też niestrawionych części pigułek. Nie znaleziono na jej ciele śladów ukłucia.) Być może takie incydenty przekonały takich państwowców jak Hoover czy Dulles, że JFK jest idiotą, którego należy się pozbyć z Białego Domu zanim wyrządzi Imperium trudne do oszacowania szkody.




Nie drążenie kwestii zamachu w Dallas (dr. Maciej Lasek twierdzi, że zamachu nie było, był za to błąd kierowcy, samochód JFK uderzył w brzozę) nic nie pomogło RFK. Też go odstrzelili. Tak pro forma. Został zastrzelony 5 czerwca 1968 r. w hotelu Ambassador w Los Angeles, wkrótce po tym jak dostał nominację Partii Demokratycznej na oficjalnego kandydata na prezydenta. Zamachowiec, Palestyńczyk Sirhan Bishara Sirhan początkowo nie potrafił powiedzieć dlaczego strzelał do RFK, nie pamiętał też co się zdarzyło. Świadkowie wspominali, że miał tuż po zabójstwie szklisty, nieobecny wzrok i stał jak zahipnotyzowany nie próbując uciekać. W kuchennym korytarzu, na którym doszło do zbrodni wystrzelono więcej kul, niż mógł pomieścić magazynek pistoletu Sirhana. Jedną z kul RFK dostał z tyłu, z przyłożenia, prawdopodobnie od ochraniającego go policjanta Thane'a Eugene'e Cesara. Na miejscu zamachu sfilmowano dwóch agentów CIA: Davida Sancheza Moralesa i George'a Joannidesa.  Drugi z nich był szefem wydziału operacji psychologicznych CIA. O pierwszym mówiono, że jeśli pojawia się w jakiejś południowoamerykańskiej stolicy, to wkrótce dojdzie tam do zamachu stanu. Morales wspominał później: "Byłem w Dallas, gdy dorwaliśmy tego skurwysyna i byłem w Los Angeles, gdy dorwaliśmy tego małego skurwiela."



Jak napisał Sherman Skolnick, amerykański weteran tropienia spisków, Kennedy to szantażyści. Dlatego niemal nikt z tej rodziny publicznie nie drążył kwestii zabójstw JFK i RFK. Ale zainteresowane "pojednaniem narodowym" były również inne potężne siły polityczne. To, że LBJ nie zależało na odkryciu prawdy jest sprawą oczywistą. Był przecież jednym ze sprawców.



Richard Nixon wiedział, kto zabił JFK, ale był na tyle mądry, by nie powiedzieć tego wprost. Według jego współpracownika H.R. Haldemana, używał on jako kodowego określenia tego zdarzenia "this whole Bay of Pigs thing" sugerując udział CIA w zamachu. Nixon był 22 XI 1963 r. w Dallas, na konwencji Pepsico. Plątał się później w zeznaniach, kiedy ją opuścił a Oliver Stone w filmie "Nixon" umieścił sugestywną scenę spotkania Nixona z biznesmenami z Texasu w 1962 r., podczas której namawiają go oni do kandydowania na prezydenta w 1964 r. Nixon odmawia wskazując, że nie poradziłby sobie z Kennedy'm. W odpowiedzi słyszy: "A jakby Kennedy nie kandydował?". Nixon uczestniczył 21 XI 1963 r. w przyjęciu u Clinta Murchisona, na którym LBJ przechwalał się, że "jutro ten skurwysyn przestanie mnie wkurwiać". E. Howard Hunt i Frank Sturgis, prawdopodobni uczestnicy zamachu na JFK weszli później w skład ekipy "Hydrualików" odpowiedzialnej m.in. za Watergate. Żona Hunta, Dorothy, pracownica CIA, zginęła w tajemniczej katastrofie lotniczej 8 XII 1972 r. pod Chicago. Miała ze sobą walizkę, w której rzekomo znajdowały się dokumenty dotyczące zabójstwa JFK.



Gerald Ford, jak pamiętamy, był członkiem Komisji Warrena, czyli ówczesnego Zespołu Laska. Na łożu śmierci przyznał, że Komisja ta tuszowała sprawę pod naciskiem CIA a JFK został zabity w wyniku spisku.


Jimmy Carter, najgorszy powojenny prezydent USA (do czasu kadencji Obamy), z pozoru nie miał żadnego interesu w tuszowaniu sprawy zabójstwa JFK. Sherman Skolnick przywołał jednak oświadczenie pewnego lekarza z 1976 r. mówiące, że Carter jest nieślubnym synem Josepha Kennedy'ego. Jego matka była sekretarką patriarchy rodu Kennedych.


Ronald Reagan - Wielki Amerykański Prezydent, też tuszował sprawę. W 1969 r., jako gubernator Kalifornii, nie wyraził zgody prokuratorowi Garrisonowi na przesłuchanie świadków znajdujących się w kalifornijskich więzieniach. RFK go nie nienawidził, po tym jak przegrał z nim debatę polityczną. Reagan nie czuł jednak urazy. Po prostu uważał, że bracia Kennedy zostali zabici przez komunistów.



G.H.W. Bush - no cóż, o nim już pisaliśmy w części drugiej.


Powyżej: młody Bill Clinton wspólnie z JFK

William Jefferson Clinton - agent CIA zaangażowany wspólnie z G.H.W. Bushem w Iran-Contra. Wcześniej infiltrował dla Agencji lewackie organizacje studenckie w Europie Zachodniej. Był też asystentem kongresmena Hale Boggsa, członka Komisji Warrena, który po latach zaczął niezależnie badać sprawę zabójstwa JFK. W 1972 r. Boggs zginął w katastrofie lotniczej na Alasce, osobą która odprowadzała go na lotnisko przed ostatnim lotem był właśnie W.J. Clinton.



G.W.Bush - agent CIA wożący w latach '70-tych dla Agencji "egzotyczne rośliny" z Ameryki Południowej, syn byłego szef CIA, podejrzanego o udział w zabójstwie JFK.




Barack Hussein Obama - agent CIA, którego rodzice, dziadkowie i ojczym byli agentami CIA.




Arlen Specter - twórca Teorii Magicznej kuli (idiotycznej nawet w opinii LBJ i Dullesa), został sowicie wynagrodzony za swoją pracę. W latach 1981-2011 był senatorem z Pennsylwanii. Trzykrotnie zmieniał partyjne barwy. Zmarł w październiku 2012 r.





End of JFK Arc

sobota, 23 listopada 2013

Największe sekrety: Magiczna kula z Dallas - cz. 3: Hoffa

Ilustracja muzyczna: Alabama 3 - Woke up in the morning (The Soprano's theme)

"Doszło właśnie do zamachu stanu w USA. Mała grupa ludzi przejęła władzę i czas z tego skorzystać"
         Sam Giancana o zamachu na JFK




Rodzina Kennedych była rodziną mafijną. Patriarcha rodu, Joseph Kennedy  zbił majątek podczas Wielkiego Kryzysu na krótkiej sprzedaży akcji podczas krachu.  Innym ważnym źródłem jego dochodów był szmugiel brytyjskiej whiskey przez Kanadę do pogrążonych w szaleństwie prohibicji USA. Joe Kennedy działał z wielkim zacięciem - gdy grupa żydowskich gangsterów chciała go odstrzelić za wchodzenie im w rynek, Kennedy odwołał się do włoskiego gangstera. Gdy ten włoski gangster poprosił go po kilku latach o przysługę, Joe odmówił ściągając na siebie kolejny wyrok śmierci. Irlandzki spryciarz uniknął likwidacji odwołując się do chicagowskiego bossa Sama "Mooniego" Giancany. Obie rodziny się zaprzyjaźniły.



Giancana, wspólnie ze skorumpowanym burmistrzem Chicago Richardem Daleyem kupował głosy dla JFK podczas wyborów prezydenckich z 1960 r. JFK wygrał z Nixonem bardzo niewielką przewagą - o jego wygranej zdecydowały właśnie głosy elektorskie z Illinois. (Joe przyjaźniący się z J Edgarem Hooverem i Allanem Dullesem zapewnił też przychylność służb dla elekcji jego syna. JFK podczas debaty z Nixonem korzystał z przekazanych mu przez CIA informacji o szykowanych akcjach destabilizujących przeciwko reżimowi Castro. Nixon nie mógł pisnąć na ten temat słowem w trakcie debaty - bo czekałyby go konsekwencje karne - więc kluczył pytany o Kubę. JFK wyszedł dzięki temu na "twardego antykomunistę" i wygrał debatę.) Mafia uważała więc, że zainstalowała młodego Kennedy'ego w Białym Domu. Giancana i JFK dzielili ze sobą kochankę - Judith Exner, której Kennedy wypaplał nawet tożsamość informatora FBI wewnątrz chicagowskiej mafii (informator zmarł po długich torturach). Mafia została włączona przez prezydenta do prób zamachu na Fidela Castro (głównie brała pieniądze od CIA i udawała, że coś robi).


Od góry: Trafficante, Marcello, Hoffa

Ale ogólnie rzecz biorąc JFK był dla niej dużym rozczarowaniem. Brat prezydenta, Robert jako prokurator generalny ostro wziął się za zwalczanie zorganizowanej przestępczości. Doszło do wysypu śledztw, przesłuchań i wyroków. Zagrożeni byli Giancana, chicagowski gangster John Roselli, boss z Florydy Santo Trafficante, szef związku zawodowego kierowców ciężarówek Jimmy Hoffa (z podsłuchów wiadomo, że mafiozi mieli szczególnie za złe Kennedy'm, że "prześladują Hoffę, który zrobił tak wiele dobrego dla ludzi pracy"). Carlos Marcello, boss z Nowego Orleanu,  został deportowany do Gwatemali - zostawiono go tam w środku dżungli. Gdy wrócił do cywilizacji, rzucił po włosku: "Niech ktoś usunie ten kamień z mojego buta!". Mafia czuła się zdradzona. Miała przeświadczenie, że Kennedy uciekają się do swojego starego numeru: zaciągają u niej zobowiązania, których nie chcą spłacić a potem likwidują tych, u których się zadłużyli. Antymafijna kampania RFK była postrzegana przez Włochów, jako usuwanie niewygodnych świadków rodzinnych machinacji. Atak na Hoffę miał zaś być personalną zemstą Bobby'ego Kennedy'ego - RFK ostro się kiedyś ściął podczas senackiego przesłuchania z liderem związkowców.



Zapisy z podsłuchów FBI nie zostawiają żadnych wątpliwości. Mafia życzyła JFK i RFK śmierci, planowała zabójstwo i szukała jego wykonawców. Szczególnie naciskał na to Jimmy Hoffa, który przedstawił m.in. szalony plan wysadzenia w powietrze RFK wraz z jego domem.  Marcello miał wspomnieć: "Gdy utniesz psu ogon, nadal będzie cię gryzł. Gdy pozbawisz go głowy, problem zostanie rozwiązany". To znaczyło: zabójstwo RFK narazi nas na prezydencką zemstę, zabójstwo JFK sprawi, że RFK straci posadę prokuratora generalnego. Czasem w podsłuchach można znaleźć nawoływania do rozsądku: "Pogadajmy z Joe, on odpowiednio naprostuje syna".




Z planami mafii dobrze był zaznajomiony J. Edgar Hoover. A mimo to nie przekazał prezydentowi żadnego ostrzeżenia na ten temat. Jedynie sugerował, by ograniczyć kampanię przeciwko "nieistniejącej" mafii. (Część autorów sugeruje, że Hoover mógł być przez mafię szantażowany. Gangsterzy mieli wiedzieć o jego domniemanym homoseksualizmie. Dowodem w ich posiadaniu miała być fotka przedstawiająca Hoovera robiącego orala swojemu najbliższemu współpracownikowi Clyde'owi Tolsonowi. Zdjęcie to widziano m.in. w prywatnym archiwum Jamesa "Jesusa" Angletona, legendarnego szefa kontrwywiadu CIA. O relacjach łączących Hoovera i Tolsona plotkowano co najmniej od lat '40-tych. Ciekawie pisał o tym swego czasu Waldemar Łysiak - któremu o tym wspomniał w 1972 r. w Rzymie...Angleton.)



Po zamachu na JFK mafiozi świętowali. Wiadomo to m.in. z relacji prawnika Jimmy'ego Hoffy. Hoffa uścisnął z radości Carlosa Marcello i usłyszał od niego: "Wisisz nam teraz wielką przysługę! Wielką!". Bobby Kennedy stracił zapał do walki z mafią. Po kilku miesiącach przestał być prokuratorem generalnym. Za rządów jego następcy, kampania ta straciła impet. Sekret Hoovera nie wypłynął na wierzch.

Mafia na pewno miała motyw by zabić JFK, ale czy miała środki? Skala tuszowania po zamachu sugeruje, że w grę weszły siły od niej dużo potężniejsze: organy państwa. Mafia mogła być co najwyżej współkonspiratorem, technicznym uczestnikiem spisku. Gdyby CIA, FBI i wiceprezydent nie chcieli pozbyć się JFK, zamach byłby dla mafiozów samobójstwem. Widać jednak związki z mafią wielu osób zaangażowanych w spisek. Wuj Lee Harveya Oswalda był "porucznikiem" u Carlosa Marcello, który raz wpłacił kaucję za swojego siostrzeńca. David Ferrie, był pilotem, który przywiózł Marcello do USA, po jego deportacji do Gwatemali. Clint Murchison, biznesmen powiązany z LBJ, robił interesy z mafią. Eugene Hale Brading, zatrzymany w gmachu Dal Texu z agentem wojskowych służb specjalnych Jamesem Powellem, był wcześniej m.in. kurierem u Meyera Lansky'ego. i utrzymywał bardzo bliskie związki finansowe z ludźmi Hoffy. Gangsterem (ale bardzo niskiej rangi) był wreszcie Jack Ruby (Rubinstein).



(Jedna ze striptizerek z jego klubu twierdzi, że to on strzelał z Trawiastego Pagórka do JFK. Nie sądzę, by miała rację, ale zeznania jednej ze świadków mówiły, że Ruby tuż po zamachu był widziany w okolicy wiaduktu przy Dealey Plaza - przy półciężarówce, na której tył wrzucono coś przypominającego karabin owinięty płachtą.)



Nie zapominajmy też o ważnym fakcie - CIA współpracowała z mafią przy próbach zabójstwa Castro. Sam Giancana miał powiedzieć, omawiając w gronie rodzinnym zamach na JFK: "Paczka i Agencja to dwie strony tej samej monety". Nie wykluczone, że CIA wykorzystała do zabójstwa mafijnych profesjonalistów (Roscoe White?). Jednym z nich mógł być Charles Nicoletti, płatny zabójca z Chicago. Jego współpracownik James Files zeznał, siedząc w więzieniu w 1994 r., że Nicoletti strzelał z budynku Dal Texu, gdzie wpuścił go Brading. Nicoletti zginął w 1977 r., na dzień przed zaplanowanym przesłuchaniem w senackiej komisji ds. zabójstw. Dostał kulkę w tył głowy. Jego ciało znaleziono za kierownicą samochodu. Stopa długo dociskała pedał gazu, hamulce nie były jednak zdjęte, co spowodowało przegrzanie silnika, pożar auta i zatarcie śladów zabójstwa.




Nagłe zgony przydarzyły się też, innym mafiozom, którzy mogli być zaangażowani w spisek na życie CIA. Sam Giancana został zastrzelony w 1975 r. po tym jak zeznawał przed senacką komisją. Jedną kulę dostał w tył głowy, pozostałe sześć utworzyło wianuszek z otworów wlotowych wokół jego ust. Wiadomość z przesłaniem: nie warto zeznawać.



Johny Roselli został poćwiartowany i wrzucony do beczki po ropie, którą wyłowiono u wybrzeży Florydy. Po raz ostatni widziano go na łodzi Santo Trafficante. Po jego śmierci Trafficante, nieco na wyrost, powiedział: "Teraz żyje już tylko dwóch ludzi wiedzących, kto zabił JFK. I obaj będą trzymać język za zębami."



Hoffa zaginął 30 lipca 1975 r. Ostatni raz go widziano w przydrożnym barze Red Fox na przedmieściach Detroit. Długo spekulowano na temat tego, gdzie go pochowano. W 2001 r. FBI zidentyfikowała jego DNA we włosie znalezionym w samochodzie gangstera Charlesa "Chuckiego" O'Briana. Według jednego z informatorów FBI, Hoffa miał zostać w tym aucie obezwładniony. Po zabójstwie wrzucono jego ciało do rozdrabniarki do drewna. Marvin Elkind, były szef związku zawodowego kierowców ciężarówek, powołując się na znajomych mafiozów (zleceniodawców zabójstwa Hoffy) twierdzi, że Hoffa został pochowany w cemencie tworzącym fundamenty GM Tower w Detroit. Richard Kuklinski "The Iceman", najsłynniejszy płatny zabójca w dziejach USA, mający na koncie 100-250 zgonów (polecam trailer do filmu "The Iceman"), w swoich wspomnieniach opisał jak zabił Hoffę nożem myśliwskim, spalił jego ciało w beczce na ropę i zakopał wraz z beczką na złomowisku. Później zaniepokoił się, że beczka może zostać znaleziona, więc wykopał ją i wrzucił do bagażnika samochodu, który następnie sprasowano i jako złom wysłano do Japonii. Sic transit gloria mundi.

Powyżej: Richard "The Iceman" Kuklinski. Poniżej filmowa wersja Kulkinskiego.

Następny odcinek serii Największe sekrety: Magiczna kula z Dallas, będzie wyjaśniał czemu rodzina Kennedych nie zaangażowała się w wyjaśnienie zabójstwa JFK i czemu na tuszowaniu sprawy zależało kolejnym amerykańskim prezydentom