Jensen Huang did nothing wrong!

 

Przez internet przelewa się morze memów i filmów poświęconych Jensenowi Huangowi, do niedawna prezesowi Nvidii. Nawiązują one oczywiście do afery z jego trzema kochankami, z których jedna była agentką tajnych służb ChRL organizującą przemyt nowoczesnych chipów Nvidii do Chin kontynentalnych.

Jensen Huang in the Matrix, learning how Chinese spies work Wait till the end 👀 https://t.co/RPpXKDunLh

— ΛRMIN (@Arminn_Ai) November 12, 2026

Just when I think these can't get any better, someone drops Jensen: Gangnam Style 🤣 Writer: Ian https://t.co/Kfr855kM8Z

— Mario Nawfal (@MarioNawfal) November 13, 2026

Jensen - " What's your name " She - "Fook me " 😂🤣🤣 I am dying.... Lmao https://t.co/3GH28WfU89

— Mr Nobody (@Airo_07) November 13, 2026

lol 😆 I like this I don’t know why, but I like it • https://t.co/GKL4rO5zmq https://t.co/mi8Ny8rTX5

— 50cent (@50cent) November 13, 2026

Oczywiście nie chodzi w tej sprawie o żadną obyczajówkę. W tradycji chińskiej posiadanie kochanki jest symbolem statusu społecznego i jest czymś normalnym, tolerowanym przez żony. (Na feministyczno-wokeistowskim Zachodzie i w kukoldowskiej Polsce to oczywiście ciężka zbrodnia - możesz być transem wykorzystującym seksualnie psy, ale jeśli wchodzisz w heteroseksualny związek pozamałżeński lub chodzisz na dziwki, to popełniasz straszliwą zbrodnię plasującą się gdzieś między "ludobójstwem" w Gazie a likwidacją USAID. Ta cała rewolucja seksualna doprowadziła do restrykcji seksualnych dla większości męskiej populacji.) Oczywiście sprawy, by nie było, gdyby Huang nie związał się z domniemaną chińską agentką Alice Huang vel Huang Le, starotestamentowym, abrahamicznym wzorem, stręczoną szefowi Nvidii przez jej męża-finansistę. To związek Huanga z szefową singapurskiej spółki Megaspeed, uczestniczącą w omijaniu amerykańskich sankcji technologicznych, był powodem tego, że początkowo prezes Nvidii nie znalazł się na liście gigantów biznesowych towarzyszących prezydentowi Trumpowi w podróży do Chin. Później jednak został wpisany na listę, więc jak widać doszło do starcia dwóch frakcji wewnątrz administracji. Po jednej stronie stanęli Rubio i Bessent, którym nie podobał się proceder omijania restrykcji technologicznych przez Nvidię, a po drugiej sekretarz handlu Howard Lutnick, którego zdaniem można było przymknąć na ten proceder oko, bo lepiej jest, gdy Chińczycy są uzależnieni od amerykańskiej technologii niż gdy mają impuls do szybszego rozwijania swojej. Na to nałożył się też spór wewnątrz samej amerykańskiej branży technologicznej. Huang opowiadał się za otwartymi modelami AI, a kolesie tacy jak Altman czy Amodei za zamkniętymi. Otwarte modele budują m.in. Chińczycy korzystając z mocy obliczeniowych zapewnianych przez chipy Nvdii.

Problem jednak w tym, że zdetonowanie afery obyczajowo-szpiegowskiej z Huangiem może przynieść amerykańskiej supremacji technologicznej dużo większe szkody niż tolerowanie szmuglu produktów Nvidii do ChRL. Uderzono bowiem w człowieka, który był prawdziwym wizjonerem i którego dorobek mocno pomógł osiągnąć USA supremację w dziedzinie AI i designu półprzewodników. Tymczasową prezes została pani od prezentacji finansowych w excellu, którą Huang porównywał do jelenia sparaliżowanego przez światła nadjeżdżającego samochodu. Kadry decydują o wszystkim. W Waszyngtonie powinni się teraz modlić, by towarzysze z Pekinu nie zaproponowali Jensenowi bajecznego kontraktu z haremem w bonusie.

Afera wokół Nvidii pokazuje również jak mocno wciąż są od siebie zależne USA i Chiny. Przed 2016 r. mówiono o Chimeryce. Później nadeszły wojny handlowe i restrykcje technologiczne, mające zapobiec dalszej utracie bazy przemysłowej przez USA. Trump jednak pokazywał - zarówno na początku swojej pierwszej kadencji jak i kilka miesięcy temu, że jest gotowy na ustalenie modus vivendi z Chinami, które byłoby biznesowo korzystne dla obu stron. Problem jednak w tym, że apetyt Chin jest obecnie zbyt duży, by można było ustalić granice stref wpływów. Pekinowi zależy na wchłonięciu Tajwanu, na którym bardzo zależy również Stanom Zjednoczonym. Czysto teoretycznym kompromisem byłoby kondominium amerykańsko-chińskie pod zarządem powierniczym Kuomintangu. Wygląda jednak na to, że szersze porozumienie amerykańsko-chińskie byłoby możliwe dopiero po zastąpieniu Xi Jinpinga innym przywódcą.

Prof. Tadeusz Andrzej Olszański, w wykładzie dla Niklota stwierdził, że w interesie Chin jest podtrzymywanie wojny na Ukrainie, a nie szybkie rosyjskie zwycięstwo. Trwający na wschodzie konflikt - niszczący siły Rosji -  jest też wymarzonym scenariuszem dla nas. W scenariuszu Chimeryki, czyli porozumienia ChRL i USA o globalnym podziale stref wpływów i współpracy gospodarczej, na Chiny spadłoby natomiast dyscyplinowanie Rosji. Na taki właśnie scenariusz grali zarówno prezydent Duda jak i premier Morawiecki - starając się utrzymywać dobre relacje zarówno z Waszyngtonem jak i z Pekinem. 

Scenariusz Chimeryki prowadziłby również do poważnych zmian ideologicznych na świecie. O tym do jakich wstrząsów mógłby doprowadzić przekonaliśmy się podczas ostatnich wyborów w Brazylii. Generalnie Pekin wspierał tam starego, złodziejskiego komucha Lulę, ale w necie doszło do ostrego starcia chińskich narodowych komunistów z komunistami brazyliskimi. Ci drudzy uważają, że komunizm to bycie gejem lub transem, ćpanie i cieszenie się życiem z socjału w trzecioświatowym shitholu. Ci drudzy opowiadają się za tym, by narkomanów, dilerów i ich rodziny rozstrzeliwać, względnie wysyłać do łagrów, niszczyć fawele buldożerami, by w ich miejscu budować infrastrukturę, skorumpowanych polityków takich jak Lula eliminować za pomocą fal czystek, a "czarne małpy" trzymać w zoo lub w cyrku. Taki model rozwoju może być atrakcyjny nie tylko dla Chińczyków.

W jednym z amerykańskich miast doszło ostatnio do zablokowaniu budowy centrum przetwarzania danych wartego 5 mld USD, z powodu protestów zorganizowanych przez grubą i brzydką Afroamerykankę o niskim IQ, która po eksmisji koczowała w pobliżu miejsca budowy (będącego zaśmieconym placem po opuszczonym centrum handlowym). Owa współczesna Rosa Parks domagała się budowy tam... parku trampolin. W USA budowa centrów danych jest ostatnio mocno demonizowana - choć centra te coraz częściej mają własne źródła zasilania (obsługujące również okolice), dają wielu ludziom dobrze płatne posady, przyczyniają się do modernizacji infrastruktury lokalnej, a ich operatorzy nawet wypłacają wielotysięczne bonusy mieszkańcom. No, ale przeciwko centrom protestują przedstawiciele "społeczności lokalnych" - tacy jak ta gruba idiotka.

Czemu w USA nie ma sieci szybkich kolei? Wcale nie z powodu spisku firm naftowych i linii lotnicznych. Przeszkodą są lokalne plany zabudowy i procedury budowlane. Nikt się też nie zabierze za budowę takiego systemu, wiedząc że wagony i stacje już po miesiącu byłyby zdewastowane przez tę część populacji, która ma więcej genów homo erectus. Projekt byłby nieopłacalny, bo Biali i Azjaci unikają transportu publicznego, bo nie chcą ryzykować losu Iryny Zaruckiej.

A gdyby w USA doszła do władzy siła, która postanowiłaby zrobić z 13 proc. populacji (odpowiadającej za 60 proc. przestępstw, a także znaczną większość bezdomnych, narkomanów, zakażonych HIV i chorobami wenerycznymi oraz beneficjentów pomocy społecznej) to samo, co Chińczycy z Ujgurami? Nie trzeba by do tego stosować kryteriów rasistowskich. Wystarczyłaby ostra walka z przestępczością w stylu Bukele czy Duterte. Nawet spora część czarnej populacji byłaby zadowolona z tego, że jej dzielnice zostały uwolnione od bandziorów i ćpunów.

Jak na razie mamy jednak społeczeństwo spektaklu. Trochę jego kulis pokazał "Sleepy" Joe Biden w swojej książce wspomnieniowej. Opisał m.in. swoje spotkanie z Trumpem w 2024 r., podczas którego obecny prezydent był dla niego ekstremalnie miły i zapewniał, że gdyby nie polityka, to pewnie byłby jego najlepszym przyjacielem. W 2021 r., odchodząc z Białego Domu, Trump został Bidenowi bardzo miły list mocno kłócący się z medialnym wizerunkiem "puczysty z 6 stycznia". Biden stwierdził, że czasem ma wrażenie, że jest dwóch Trumpów. Ja też mam takie wrażenie. Zrozumiałem, że obecny prezydent dużo gra jak w lipcu 2017 r. wygłosił w Warszawie piękne przemówienie, wykazujące dobrą znajomość polskiej historii. Bardzo mocno różniło się ono od jego przemówień wiecowych, gdzie Trump celowo się wydurnia dostosowując się do elektoratu.

Od dawna uważam za absolutną bzdurę teoryjkę o Trumpie rosyjskim agencie. Okazuje się, że za jego rządów CIA wspiera Ukrainę dużo mocniej niż za Bidena. Pozwala też Ukraińcom na dużo bardziej śmiałe akcje. Gdy w ostatnich miesiącach Ukry uderzały w rosyjskie rafinerie, urzędnicy z administracji Trumpa wzruszali na to ramionami - dając Kijowi do zrozumienia, że Trump sięgnął po antyukraińską retorykę jedynie w celach wyborczych. Oczywiście, administracja Trumpa próbuje też negocjować z Rosją i wygasić ten konflikt - ale dokładnie to samo robiła administracja Bidena. Przed nimi dużo bardziej prorosyjskie były administracje Obamy, Bushów i Clintona. A nikt nie mówił, że "Bush to rosyjski agent". Amerykanie nie chcą, by Rosja się zawaliła i by masę upadłościową po niej przejęły Chiny. To Ruscy nie chcą się dogadać, bo nie liczą się z ponoszonymi stratami. A te straty są ogromne. Według danych wykradzionych przez białoruskich hakerów z Rosstatu, do końca sierpnia 2026 r. Rosja straciła na Ukrainie 450 100 zabitych.   To mniej więcej tyle ile liczą siły zbrojne Korei Południowej czy Wietnamu, a trochę mniej niż Turcji.  To jakieś 40 proc. strat poniesionych przez Rosję w wojnie domowej z lat 1917-1922. Dla porównania: w czasie tegorocznej wojnie przeciwko Iranowi, USA straciły 23 zabitych, w tym 12 w wyniku bezpośrednich działań wroga, co jest podobnymi stratami jak w czasie interwencji w Panamie w 1989 r. Różnica jest również taka, że Amerykanie wraz z Izraelczykami swobodnie bombardowali najwyższych przywódców Iranu, a Ruscy przez cztery lata wojny jakoś nie mogą nawet porządnie zbombardować ukraińskich Migów na lotniskach wojskowych...

Polityka Trumpa wobec Syrii, Turcji, Arabii Saudyjskiej, ZEA i Pakistanu  - jak również to, że nie słuchał Netanjahu w sprawie kontynuacji wojny z Iranem - świadczy też o tym, że nie jest on agentem izraelskim. Owszem jest bardzo przychylny Izraelowi i Żydom, ale nie ze względu na rzekomy szantaż nagraniami z imprez u Epsteina, tylko z  przyczyn rodzinnych, biznesowych, światopoglądowych i ze względu na strukturę elektoratu (ewangelikalnych bibliozjebów). W Izraelu przedstawiano Netanjahu jako zajączka na baterie sterowanego przez Trumpa.

Prędzej uwierzę w teorię, że Trump to agent demokratów, mający za zadanie zniszczyć od wewnątrz Partię Republikańską. Ta teoria jednak ma słabe punkty takie jak rozwalenie USAID, nominacje w Sądzie Najwyższym czy dwukrotne zablokowanie drogi do Białego Domu "pierwszej kobiecie prezydent". Być może bez Trumpa Partia Republikańska miałaby się jeszcze gorzej, bo wystawiałaby kandydatów w stylu Jeba Busha czy Mitta Romneya. Trump sprawił, że republikanie otrząsnęli się ze ślepej wiary w neoliberalizm i wolny handel, a demokraci - choćby w celach taktycznych - musieli wyciszyć u siebie idiotyzmy związane z woke. Demokratów zaczęła jednak pożerać od środka antyżydowska frakcja socjalistyczna.  Trumpizm być może przyniesie też koniec ewangelikańsko, fanatycznie proizraelskiej prawicy i zastąpienie jej prawicą bardziej "zaryzowaną". 

Moje poparcie dla Trumpa nie było nigdy bezkrytyczne. Nigdy jednak nie miałem nic wspólnego z dupoprawicowymi idiotami w stylu Mike'a "Dupy" Krupy popierającymi Trumpa w nadziei, że skapituluje przed Rosją i nie będzie prowadził wojen. Ja popierałem Trumpa właśnie w nadziei, że będzie prowadził politykę imperialistyczną, zaangażuje w USA nowe wojny - które osłabią wrogów Zachodu i przyczynią się do postępu technologicznego, że zwiększy obecność USA na wschodniej flance NATO, że dociśnie lewarstwo, eurocucków i feministki, że posunie do przodu sprawę ujawnienia UFO i że będzie nam stale dostarczał rozrywki. W pewnym stopniu te nadzieje spełnił, a w pewnym nie. Mógłby na przykład zrzucić po bombie atomowej na każdą wieś zamieszkałą przez Hutich i spalić im jeszcze pola khatu - ale niestety wybrał dyplomację. 

Okazał się też strasznie mało decyzyjny w sprawie Iranu - poszedł na negocjacje i ciche konwojowanie tankowców przez Cieśninę Ormuz. I to kosztowało republikanów przegraną w wyborach połówkowych. Posłuchał się bowiem głupich rad Vance'a. Kilka dni temu napisał jednak, żeby Vance zajął się tym co miał robić - tropieniem przekrętów demokratów w wielkich metropoliach i by się nie wpieprzał do sprawy Iranu. Szykuje się więc wznowienie wojny.

Są już nawet testy pretekstów - wielka awaria uziemiająca lotnictwo cywilne nad USA oraz pojawienie się dronów w pobliżu baz lotnictwa strategicznego w Wielkiej Brytanii. Czy Iran zaatakowałby jednak kraj islamski taki jak Wielka Brytania? Tak, bo jest ona państwem sunnickim.

***

O zamachu w Krakowie nie chce się rozpisywać, bo nie chcę psuć towarzyszącej żałobie atmosfery "krakowskiego jubileuszu", czyli tego jak Polaczki są zjednoczeni w iście posmoleńskim przekonaniu, że państwo zadziałało - bo akurat był w pobliżu dobrze wyszkolony i odważny policjant służący wcześniej w 6 powietrznodesantowej (a nie wystraszona policjantka ze świeżego naboru, przyjęta po zaniżeniu kryteriów testów sprawnościowych czy ten młotek, który rzucał na ziemię męża Holeckiej za złe parkowanie). Niepokoją mniej jednak dwie rzeczy. Jedną jest to, że od zeszłej soboty nie odzywa się Batyrololo - a wcześniej pisał, że jest z miasta powiatowego. Druga to wypowiedź Tusska w Sejmie sprzed zamachu,  że "zobaczycie za kilka dni lub kilkadziesiąt godzin".  Co mieliśmy zobaczyć? Jakie zdarzenie stawiające w złym świetle prawicę i uzasadniające wprowadzenie cenzury internetu? Czyżby pedryle z ABW monitorowały wcześniej to, co zamachowiec wypisywał na różnych grupach internetowych i podejrzewały, że może uderzyć?

Z góry było wiadomo, że zamach uruchomi tabuny wyciągniętych z dupy "ekspertów" nie odróżniających broni powtarzalnej od automatycznej, ale wzywającej do jeszcze większego rozbrojenia Polaków. Z góry było wiadomo, że rząd Tusska będzie gardłował za wprowadzeniem cenzury i zamknięciem niezależnych mediów. Zaskoczeniem było jedynie to, że będzie prowadził tę narrację tak nieudolnie. 

Na 11 listopada Tussk uciekł z pełnymi gaciami z Warszawy do Szczecina, skąd zaprosił prezydenta Nawrockiego na opłatek do Fułka. Po kilku godzinach jednak musiał odetchnąć, bo 700 tys. ludzi zgromadzonych w Warszawie na Marszu Niepodległości, spokojnie, w piknikowej atmosferze przeszło sobie po stolicy, zamiast zająć gmachy Trybunału Konstytucyjnego i Kancelarii Premiera. Do pełnej słowiańskiej sielanki zabrakło jedynie flag LGBT niesionych przez Winnickiego i Józefaciuka oraz Bawera wykonującego kawałek Kanye Nigga HH. Tussk więc odetchnął z ulgą i przystąpił do kolejnej fazy swojego planu, czyli próby włamania się w putinowskim stylu do Republiki. Wyszło na razie tragikomiczną kompromitacją policji, ale władza jest wyraźnie ośmielona tym, że fajnoprawicowi koneserowie gówna są obecnie bardziej zajęci walką z Republiką, niż z władzą próbującą wprowadzać u nas miks rosyjsko-białorusko-niemieckich standardów rękami jeUOPów ze służb. Czy Stanowski naprawdę myśli, że po zamknięciu Republiki i WPolsce24 będzie robił kokosy na symetrystycznej telewizji? Przecież libki nienawidzą jego Kanału Zero jedynie trochę mniej od tamtych stacji. Ich celem jest wprowadzenie ładu medialnego podobnie zglajszachtowanego jak w Niemczech, Rosji czy na Białorusi. Nie podobają się Wam występy Kłeczka czy piosenki Aleksandry Gołdy, to przyzwyczajajcie się do oglądania Grażynek po rozwodzie rapujących o rosole.